Mostrando entradas con la etiqueta esas nubes. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta esas nubes. Mostrar todas las entradas

30/4/13

Paseando polas nubes con Cristian Fernández


Fotografía aparecida no Faro de Vigo 18/04/2013





Hoxe clausúrase na Sala de Exposicións II do Centro Cultural Novacaixagalicia de Vigo a exposición "Paseando polas nubes". Nela recóllense 37 obras feitas por rapaces e rapazas de entre 7 e 14 anos que estiveron ingresados no Hospital Xeral, e que xiran ao redor da temática das nubes.

Esta fermosa e motivadora idea xurdiu de Julia Fernández Rodríguez, profesora da Escola de Pediatría deste hospital que non só conseguiu acercar aos rapaces ao arte senón que aproveitou as ventás da planta 14 do "pirulí" para ensinarlles a plasmar coas cores o seu desexo de liberdade, as súas ansias de esperanza.

Entre estes/as artistas atópase alguén moi especial para nós, o noso alumno, siareiro e aplicado lector, Cristian Fernández, que participou na inauguración coa lectura dun poema.
 
Fotografía aparecida no Atlántico Diario o 18/04/2013. Na imaxe da esquerda, o nos alumno Cristian Fernández.
Déixovos coas súas impresións da experiencia. Solo dicir que desde a súa volta, e co seu sorriso permanente, Cristian vai desplegando un arco da vella que reluce polos corredores do noso IES.


"Eu estiven moito tempo no hospital por culpa dun tumor e un día que no que me sentía moi aburrido, e lle dixera a miña nai para poder ir á escola do hospital, a profe nos dixo que fixeramos uns cadriños para facer unha exposición no hospital. Eu, no cadro, pintara unha casiña con xardín. Custárame moito pero ao final me saíra ben. Máis tarde, cando xa estaba na casa, un día chamaron por teléfono a miña nai a ver que tal lle parecería que eu lera unha poesía na exposición que ían facer. Cando chegamos me sorprendeu moito ver os cadros dos compañeiros e a casiña que pintara eu."

24/10/12

Música e letras... agora de outono

Un novo curso, un novo tema; este ano as actividades da nosa BE xirarán (ou debería dicir bailarán?) ao redor da Música. De feito, o noso proxecto ten por suxerinte título "Música e letras" e que mellor posta en escena para a inauguración que o outono e as súas cores.
Así que neste Día das Bibliotecas Escolares collemos a batuta deste novo curso e celebramos a estación dos poetas e as follas fuxidías, ben arroupados polas verbas de Cunqueiro e Pimentel, Benedetti e Ángel González, e mexidos pola choiva, por Serrat e, por suposto, por Vivaldi.

Outono cedo de gaitas

Outono cedo de gaitas,
Imaxe extraída do libro "365 Gestos para salvar el planeta"
moceiro de ledas choivas,
¡meu nemigo!

Catro luces do teu sono

leváronme catro noivas,
¡meu nemigo!

catro noivas color verde,

vestidas de branco liño,
¡meu nemigo!

Eran catro amores grandes,

só quedoume un pequeniño,
¡meu nemigo!

Álvaro Cunqueiro

Outono


Imaxe extraída do libro "365 Gestos para salvar el planeta"
Outono, alto outono:
destilado licor.
Ela espida, limpa,
nun suntuoso cadro,

Quixera ser ámbar
a folla.

Se bateses o río,
sonaría a puro ouro.
Outono, alto outono.

Nada vibra
non se derruba;
nada hai hostil na terra.
Almíbar transparente.
Sereo, terso ceo.
Non percureis agora o misterio.

"Sombra do aire na herba"Luís Pimentel. 


Aprovechemos el otoño
antes de que el invierno nos encombre
entremos a codazos en la franja del sol
y admiremos a los pájaros que emigran.

Ahora que calienta el corazón
aunque sea de a ratos y de a poco
pensemos y sintamos todavía
con el viejo cariño que nos queda.

Aprovechemos el otoño
antes de que el futuro se congele
y no haya sitio para la belleza
porque el futuro se nos vuelva escarcha.

Poema extraído do libro "Insomnio y duermevela" de Mario Benedetti.

El otoño se acerca con muy poco ruido:
apagadas cigarras, unos grillos apenas,
defienden el reducto
de un verano obstinado en perpetuarse,
cuya suntuosa cola aún brilla hacia
el oeste.
Se diría que aquí no pasa nada,
pero un silencio súbito ilumina el prodigio:
ha pasado un ángel
que se llamaba luz, o fuego, o vida.
Y lo permitimos para siempre.

Ángel González.


9/10/09

Premio Nobel para Herta Müller

Onte concedeuse o Premio Nobel de Literatura a poetisa e novelista de orixe rumana, Herta Müller. Nacida no ano 1953, Müller conviviu co rexime dictatorial de Nicolai Ceacescu. A situación política vivida neses anos: prohibición para editar os seus libros, coacción para colaborar coa policía política, etc leváronna a exiliarse en Alemaña no ano 1987.

O galardón resalta en Müller, en palabras textuais, “a capacidade para retratar a paisaxe dos desposeídos”.

En España están editadas varias das súas obras, entre outras En tierras bajas (Niederungen), El hombre es un gran faisán en el mundo”, “La bestia del corazón y La piel del zorro.
Se estás interesado en ler o primeiro capítulo de “El hombre es un gran faisán para el mundo” preme sobre o título.