AS VIAXES AO REDOR DOS DIFERENTES DEPARTAMENTOS DIDÁCTICOS EN 200 DÍAS

Acabamos o curso, pero non queremos deixar atrás a ocasión de facer unha relación das diferentes actividades que se fixeron dende os diferentes departamentos ao redor da idea das viaxes, xa que, como sabemos, o lema que nos guiou estes meses foi "Viaxes Reais Viaxes Imaxinadas".

Praza do Palio en Siena, Italia, unha das máís fermosas, dou fe!!

Destacar a iniciativa que tivo Ana Rodríguez Sío, profesora que este curso se encargou de levar á práctica un interesante proxecto de informática co alumnado de 4º ESO. 

Na viaxe a Barcelona e PortAventura

Nada mellor que velo para valoralo neste enlace ao blog viaxesreaiseimaxinadas, que crearon para a ocasión, magnífico procedemento para aprender a darlle uso ás diferentes ferramentas, fontes, soportes ou formatos  dixitais. Mover se moveron, e viaxar viaxaron, tanto dun xeito imaxinario -quen de nós non soñou mil e unha veces en facer longas, exóticas ou perigosas viaxes?-, como dun xeito real -facendo crónica da viaxe a Barcelona que disfrutaron como excursión de fin da ESO con todos os compañeiros e compañeiras de 4º, da que lles quedou un magnífico e inesquecible recordo, ademais doutras viaxes que cada un deles tivo a sorte de experimentar e disfrutar e quixeron relatar. 

Ademais de estar a mellorar a competencia lingüística -que este ano foi un dos obxectivos de Centro- con todos os marabillosos relatos que deixaron escritos;  e de empezar o curso traballando tamén a alfabetización informacional dixital a través do "Caderno de Bitácora".

Xa ao principio do curso, dende a Biblioteca buscouse a colaboración do profe de Plástica, Nacho, para facer unha Rosa dos Ventos na entrada do instituto. Ademais, Nacho colaborou  redactando neste blog as entradas sobre os aventureiros de BD:Tintín e Alix. 

Dende os departamentos de linguas, promovéronse e traballaron lecturas relacionadas coa idea das viaxes, como por exemplo: Ámote Leo A de Rosa Aneiros, Noite de voraces sombras, Robinson Crusoe, A illa do tesouro, diferentes novelas de Jules Verne, Bajarse al moro, Las bicicletas son para el verano, etc.

Dende as materias de CCSS, viaxamos no tempo cara ao pasado con lecturas como Agosto do 36 (que compartimos co Dpt. de Galego), o libro das Marabillas de Marco Polo, o Diario de Cristóbal Colón, etc. Ademais de colaborar co Ciclo de Cinema e Viaxes: Master & commamder, A quimera do ouro, El diablo sobre ruedas, A dilixencia...

Con 1º ESO, no Print, fixemos unha singular singradura aprendendo a navegar pola Rede, na busca de información fiable, a través das obras do pintor Urbano Lugrís, seguindo o rastro de diferentes naufraxios...

Dende o Club de Lectura recomendamos e comentamos Robinson Crusoe, que comparamos con Venres ou a vida salvaxe, e limos tamén A expedición do Pacífico. Ademais de ver o filme de Chaplin e o western Centauros do deserto.

E máis traxectorias interesantes que seguramente deixo no tinteiro ...

Lendo a Xabier P. Docampo

O alumnado de 1ºESO leu nesta derradeira avaliación unha obra de Xabier P. Docampo: "Cando petan na porta pola noite" ou "O misterio das badaladas". Isto foi o que lle pareceu...

Que estás lendo agora?

Aproveitando o inicio do curso queremos crear unha nova sección onde podas compartir con nós o que estar a ler. Que nos aportedes títulos, opinións, recomendacións,... Porque, como en case todo, o que mellor funciona é o boca a boca.

Para romper o xeo comezarei eu. O libro que estou lendo recomendoumo unha amiga e titúlase "La Historia del amor" de Nicole Krauss. Trátase dun libro de historias cruzadas:Un xubilado que vive en Nova York obsesionado por non morrer un día en que ninguén o teña visto; Alma, unha quinceañeira que padece os dilemas da súa idade e que toma a decisión de atoparlle un home á súa nai para non ve-la tan triste, un escritor polaco exiliado en chile ao que lle costa deixar o pasado atrás, e como se dun personaxe máis se tratara, un manuscrito perdido hai anos (la historia del amor) que serve de nexo entre todos eles.

É un libro tenro sobre a soedade, a amizade, o amor, o paso do tempo e a morte.

Aqui vos deixo un fragmento desexando que vos guste.

"Son tantas las palabras que se pierden...Salen de la boca, se atemorizan y vagan sin rumbo hasta que son barridas a la cuneta como hojas secas. Los días de lluvia puede oírse su coro que se aleja veloz:

YoerabonitaNotevayastelosuplicoTambiényocreoquetengoelcuerpodecristalNuncahequeridoanadiemásqueatiYomeencuentrodivertidaPérdoname...

Hubo un tiempo en que era normal ensartar las palabras en un hilo para guiarlas y evitar que se extraviaran por el camino hacia su destino. Los tímidos solían llevar un carrete en el bolsillo. La distancia física entre dos personas que estuvieran usando el hilo no tenía por qué ser larga; a veces, cuanto más corta la distancia más necesario era el hilo...

La idea de colocar vasos en los extremos del hilo llegó mucho después. Hay quien dice que se debió al irreprimible impulso de acercarnos caracolas a los oídos, para oir el eco de la primera expresión del mundo. Otros aseguran que la inició un hombre que sostenía el extremo de un hilo que iba soltando por el océano una muchacha que se fue a América.

A veces no hay hilo que sea lo bastante largo para que uno pueda decirse lo que debe. En tales casos, lo único que puede hacer el hilo, cualquiera que sea su forma, es conducir el silencio de una persona."