Tamén len con... Rafa Pérez Cabaleiro.

O pasado venres 28 de xaneiro reiniciamos as nosas sesión mensuais do Tamén Len, esta vez cun invitado moi especial, o noso ex-alumno Rafa Pérez Cabaleiro que rematou a ESO hai tres anos e foi probar fortuna como futbolista nas filas do Real Madrid. Na actualidade forma parte do equipo xuvenil do Celta.

Rafa leu un conto do escritor romántico José Espronceda titulado "La pata de palo"; narra o que lle aconteceu a un rico comerciante que quedou se unha perna. Manda facer facer ao mellor artífice de pernas de pau a mellor perna artificial que xamáis ninguén tivo. Unha perna que andase soa. O seu desexo foi cumprido. Así o seu egoísmo e a súa avaricia foron castigados condenado a vagar eternamente sobre a súa pata de pau.

Gustouvos?

En breve engadiremos a entrevista que lle fixo Laura.

Sonia.

Tamén len con... Mara

Hoxe, durante o recreo, tivo lugar o primeiro "Tamén len" deste curso. Para os novos, informarvos que, unha vez ao mes, invitamos a alguén de fóra do centro a compartir con nós unha lectura. Nesta ocasión visitounos Mara, profesora do Altamira, que a maioría de vos xa coñecedes e nos deleitou cun breve relato titulado: O conductor de autobús que quería ser Deus, de Etgar Keret.

Persoalmente, teño que dicir que o relato me resultou tan curioso como o título. Gustoume moito, sí. Para os que non tivéchedes o pracer de escoitalo da voz de Mara aquí volo deixo.

Open publication - Free publishing - More tamen len

A ti, Mara, dicirche que foi un pracer e que volvas pronto a visitarnos. Grazas.

Homenaxe a Saramago

O pasado venres 18 de xuño morría na súa casa de Lanzarote José Saramago, escritor portugués e Premio Nobel de Literatura no ano 1998. Non volveremós ver máis o seu dedo índice levantado ao falar, non escoitaremos máis a súa voz grave e pausada, as súas opinións sempre comprometidas sobre o mundo que nos rodea... pero aí quedan as súas obras. Sempre. Compartide connosco a vosa opinión sobre el e a súa obra.

Club de lectura: "Os Paxaros"

O pasado luns 18, os compoñentes do clube de lectura reuníronse para disfrutar dun pase dunha das máis famosas películas do mago do suspense, Alfred Hitchcock, "Os paxaros".

A historia comeza inocentemente cando unha rica e frívola moza, Melanie Daniels, coñece a un abogado, Micth Brenner, e o sigue a unha vila costeira onde el suele pasar as fins de semana coa súa familia. O film vai gañando en tensión a medida que avanza debido o estrano e incontrolable comportamento dos paxaros, os verdadeiros protagonistas da historia. Hitchcock simboliza nos paxaros o medo ao descoñecido, ao caos.

A película, igual que outras dúas do mesmo director ("Rebeca" e "Posada Jamaica") baséase nun relato, do mesmo título, da escritora Daphne Du Maurier, publicado por primeira vez en 1952. Inspirándose na experiencia sofrida durante os bombardeos da II Guerra Mundial, imaxina un exercito cegamente asasino e innumerable: os paxaros, que de natureza habitualmente pacífica, se transforman sen razón algunha atacando directamente aos humáns.

Na reunión da próxima semana haberá debate sobre a película, explicacións sobre algunhas das claves da linguaxe cinematográfica: o tratamento do tempo, os movementos de cámara, os planos, as secuencias, composición, etc. E, por suposto, a lectura do relato.

Tanto o relato como a película resultan sen dúbida inquietantes e inesquecibles. Que vos pareceu a vos?

Tamén len con ... Rosa Velasco

Hoxe tivemos a honra de estrear as sesións do "Tamén len" deste curso coa estimada presenza da nosa compañeira Rosa Velasco, que nos agasallou coa lectura dun relato de Carlos Casares, recollido no libro "Vento ferido", titulado "O xogo da guerra".

Este pequeno relato conmove e arrepía ao mesmo tempo pois plasma con naturalidade o tema do acoso dentro dunha cuadrilla de rapaces. Fala do medo a dicir non, a saírse do grupo e de que a violenza só enxendra máis violenza. Duro e inesquecible.
Todo o contrario que Rosa, sempre amable e alegre. Foi un pracer terte de novo con nós.

Moitas grazas.

Los pájaros prohibidos

Los presos políticos uruguayos no pueden hablar sin permiso, silbar, sonreir, cantar, caminar rápido ni saludar a otros presos.

Tampoco pueden dibujar ni recibir dibujos de mujeres embarazadas, parejas, mariposas, estrellas ni pájaros.

Illasco Pérez, maestro de escuela, torturado y preso por tener ideas ideológicas, recibe un domingo la visita de su hija Milay, de cinco años.

La hija le trae un dibujo de pájaros. los censores se lo rompen a la entrada de la cárcel.


Al domingo siguiente, Milay le trae un dibujo de árboles. Los árboles no están prohibidos, y el dibujo pasa.

El padre le elogia la obra y le pregunta por los circulitos de colores que aparecen el las copas de los árboles:

-¿Son naranjas? ¿Que frutas son?

La niña lo hace callar:

- Schhhiit

Y, en secreto, le explica:

-Bobo, ¿no ves que son ojos? Los ojos de los pájaros que te traje a escondidas.

Texto: Eduardo Galeano

Debuxos: Esther Quintas Salgado

Adicado desde o IES Pedras Rubias a Benjamín Otero, profesor substituto de Música en marzo do curso 2008-09